Jhalak's Sky

  शिसुवा सातमुहाने सडक यसपाली चारदिन पोखरा बसियो ।  जसबहादुर गुरुङ दाइकी कान्छी छाेरीकाे बिहेमा सामेल भइयाे ।धेरै  गाउँलेहरुसंग भेटघाट भाे रमाइलाे भयाे । नव विवाहित जाेडीका प्रति बधाई । https://youtu.be/wO9r2MJJ4X4?si=lR7625SeQAh1Ndyo जानेबेला साथीहरू थिए प्रतीक पहारी र राम सुवेदी । प्रतीक हाेटल सराेवरका म्यानेजर हुन् । जेनजिका नाममा ध्वस्त हाेटलकाे पुनर्निर्माणमा सक्रिय छन् । सिविल इञ्जिनियर र विश्वकै  प्रतिष्ठित विश्वविद्यालयबाट एमबिए गरेका उनी साना तथा मझौला व्यवसायले सरकारको पर्याप्त सहयोग नपाएकाे कुरा गर्दैथिए । 80-85 प्रतिशत उद्योग व्यवसाय याे श्रेणीमा पर्छन् भन्थे । दुइजना युवाहरु अमृत सुवेदी र रवि लामिछानेले चलाइरहेको कुखुरा फर्म हेरियो, उनीहरुले आफ्नो व्यवसाय विस्तारका लागि गरिरहेको पहलबारे बुझियो । ३५ वर्ष मुनिका उनीहरुले गरिरहेको 10 कराेड भन्दा ठुलाे लगानी, तीन ठाउँ फर्म र एउटा आउटलेट, भविष्यमा गर्न चाहेका  प्राेसिसङ उद्योगका याेजना र अहिलेको अवस्था बुझ्दा नेपालमा केही गरौं भन्नेहरुलाई प्रेरणाप्रद लाग्यो । बैंकिङ प्रणाली र व्यवसाय गर्न चाहनेका बीचका त...

 

  हुनत म्याग्दीको परिचयमा म्यागासेसे पुरस्कार विजेता, पूर्वमन्त्री तथा भर्खरै निर्वाचित सांसद महावीर पुन थपिएका छन्। यहीं छन् घोरेपानी र पुनहिल। अन्नपूर्ण आरोहणको पदमार्ग र बेसक्याम्प पनि यतै त छ, जहाँबाट मौरिस हर्जोगले सन् १९५० को जूनमा पहिलो पटक अन्नपूर्ण शिखर आरोहण गरेका थिए। यहीं छ भुरुङ तातोपानी। २०३१ सालतिर सोमनाथ प्यासीले शिक्षक हुँदा प्रचार गरेको कम्युनिस्ट विचारबाट प्रभावित भएर जनताले बनाएको आधार इलाका र दमनको कथा भएको गाउँ दोवा पनि यहीं पर्छ । भीमप्रसाद गौचनले गरेको अत्याचारका कथाहरू पनि छन्। पर्वत राज्यको राजधानी बेनी पनि त यहीं छ। धौलाश्री (धौलागिरि) हिमाल पनि यहीं छ। यहाँ भने सदियौंदेखि मानिसहरूले रोगका विरुद्ध लड्न प्रयोग गर्दै आएको सिङ्गा तातोपानीका विषयमा कुरा गरिनेछ। तर त्यस अगाडि केही भूमिका। लु   राजा ,  सुब्बा   नरसिंह   मल्ल   र   पाखापानी मेरो साथमा छन् उहिलेदेखि पढ्न साँची राखेका चन्द्रप्रकाश बानियाँको उपन्यास ‘तुलु राजा’ र कमरेड मोहनविक्रम सिंहको विशालकाय उपन्यास ‘जलजला’। म्याग्दीमा पहिलो पढाइ त तुलु राजाकै गर्नुपर्छ भन्ने मन भय...

Shares पृथ्वीनारायण क्याम्पसलाई आधार बनाएर हुर्केका तत्कालीन मालेका कार्यकर्ताहरूमध्येका एकजना नेता कमरेड कृष्ण थापाको फागुन २८ गते हृदयाघातका कारण असामयिक निधन भयो । उनी मेरा सहकर्मी समकालीनहरूमध्येका एकजना थिए । यसअघि उक्त पुस्ताका रामनाथ ढकाल, रवीन्द्र अधिकारी र आनन्द सुवेदी अल्पायुमै बितेका थिए । मित्र मानबहादुर जिसी ब्रेन ह्यामरेज र पक्षघातको सिकार भएर जीवन घिसारिरहेका छन् । अरू सीमित संख्यामा राजनीतिका सिँढी चढेर लाभ लिएकाहरू छन् । बाँकी कोही कता कोही कता जीजीविषाले तानेर छरिएका छन् । लगभग साठी कटेको यो पुस्ता आफूले बिताएका युवा वयका दिनहरू सम्झेर के कस्तो ठानी बस्तो हो भनेर जान्ने रहर पालिबसेको छु । हरेक व्यक्तिसँग संवाद गर्न नसकिने । एक थापा थिए कहिले कहिले पुराना साथीहरूको पुनर्मिलन गरौँ भन्थे उनी पनि बिदा भए । कृष्ण थापा राजनीतिमा हाम फालेदेखि नै कहिल्यै निष्क्रिय भएनन् । झन्डै ४७ वर्ष निरन्तर कम्युनिस्ट पार्टी र आन्दोलनमा सक्रिय रहेर पार्टीकै काम गरिरहेको समयमा पार्टी अफिसमै बस्दा बस्दै मृत्यु हुनुले बताउँछ उनको राजनीतिका जीवन सफल भयो । यस्तो अनुभव धेरैले गर्न पाउँदैनन् । यद...